بنا به گفته بسیاری از شهروندان استانهای شرق کوردستان ،روند بکارگیری کودکان در کارهایی همانند دست فروشی ،تکدی گری ،در نشهرهای بزرگ شرق کوردستان روبه افزایش است.
در این رابطه گزارشگر جمعیت حقوق بشر کوردستان گفت : در سر چهار راه ها ،پیاده رو ها و اطراف شهر ها کودکان کار خیابان و تکدی گرها به وفور دیده می شود. یکی ازکودکان کار گفت : که او سرپرستی ندارد ،پدر وی کارگر کولبر بوده است که سالها پیش کشته شده است .وی با مادر بزرگ پیرش زندگی می کند و مادربزرگش توانایی پرداخت هزینه تحصیل و نگهداری وی را ندارد به ناچار به کارهای خیابانی روی آورده است
نبود آمار دقیق ،شناسایی،آموزش و توانمندسازی کودکان کار خیابانی ،باعث رشد آسیب های اجتماعی در جامعه شده است و کودکان کار در معرض بیشترین تهدیدها هستند.
امارهای دولتی و سخنان کارکنان دولت خود نشانگر بخش کوچکی از معضل فقر و بیکاری در شرق کوردستان است برای نمونە میتوان بە سخنان معاونت عمرانی انتصابی جمهوری اسلامی در استان سنه کە از گفتەهای وی میتوان اثبای کرد کە بالغ بر٥٠ درصد جمیت سنه در حاشیه این شهر زندگی می کنند. به عبارتی حدود ۱۷۵ تا ۲۰۰ هزار نفر از کل جمعیت سنندج در مناطق حاشیهای این شهر زندگی میکنند، در حالی که سهم افراد تحت پوشش “کمیته امداد امام خمینی” در سنندج فقط ٤٤٤٠ نفر است.
از طرفی بیگلری نماینده انتصابی مجلس جمهوری اسلامی با اشاره به آمار بسیار بالای بیکاری در شهر سنه وبالاخص حاشیه شهر ها این آمار ها را بالا تر توصیف کرد. روند افزایش بیکاری سرپرستان خانواده ها، عدم تامین معیشت خانواده های حاشیە نشین . کودکان زیادی از این خانوادەها را مجبور بە کار خیابانی کردە است.
سیاست های امنیتی و تبعیض امیز جمهوری اسلامی ایران نسبت به شهروندان در شرق کوردستان باعث شده که رویاهای کودکانە بسیاری از کودکان فقیر و تنگدست به سمت تکدی گری ،کار اجباری، تجاوز،ترک تحصیل ،بی سوادی، مورد سوءاستفاده واقع شدن، استثمار و بهره کشی اقتصادی و آینده نامعلوم تبدیل شود.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
