ک.م.م.ک:
تکرار مسمومیت دانش آموزان در مدارس مختلف موجی از نگرانی و ترس و وحشت بە اندام اجتماع انداختە است.
علاوە بر دانش آموزان تعدادی از دانشجویان نیز قربانیان این حملات بودەاند.
چندی از شروع اولین مورد مسمومیت دانش آموزان کە حدودا چهار ماه قبل در مدرسە دخترانەای در قم رخداد, می گذرد آمار قربانیان این حملات روز بە روز در حال افزایش است.
باتوجە بە گزارشات از سراسر مدراس مورد حملە قرار گرفتە، بعد از استنشاق گاز موجب بروز علائمی همچون بی حالی, ضعف,مشکلات تنفسی, گرفتگی عضلانی, فلج شدن و …شده که در چند مورد خاص هم به مرگ ی قربانیان منجر شده است.
از ابتدای این رخداد، حکومت جمهوری اسلامی ایران احتمال قصدی و عمدی بودن چنین وقایعی را رد می کرد و هر آنچه را که اتفاق می افتاد به بهانه”شایعه موج های رسانەای خارج از کشور “انکار می کرد. ولی تداوم حملات هیچ گونە شبهەای بجا نگذاشتە است کە چنین رخدادهایی نە تنها اتفاقی نیستند بلکە وسعت و نحوی وقوع آنها دال بر سازمان یافتە بودنشان است.
کوتاهی و عدم عزم جدی نهادهای مربوطه در پیگیری وضعیت, علل و اشخاص درگیر باعث شده است که جامعه بخصوص مخالفان این حکومت در قصد حکومت برای بررسی وضعیت قربانیان و پیدا کردن عاملان و آمران تردید جدی داشته باشند.
عدم حضور مدیر مدرسه هنگام وقوع حمله در مدرسە, برخورد بسیار نامتناسب و همراه با خشونت افراد حکومتی و حراست مدارس با دانش آموزان, تهدید والدین, دردسترس نبودن هیچ ویدیویی از زمان وقوع این اتفاقات و …از مواردی هستند که حتی مورد انتقاد خودی های نظام نیز هستند.
تردیدها به اینجا ختم نمی شود بلکه عدەای معتقدند کە این سناریوی حکومت برای تغییر تمرکز از یک موضوع ــ برای حکومت در اینجا یک بحران بزرگ ــ به یک بحران ساختی قابل کنترل دیگر است یعنی تمرکز و توجه را از جنبش ژن,ژیان,ئازادی بە سمت بحـران ساختگی مسمومیت دانش آموزان دختر منحرف کردن و میدان دادن و یا حمایت کردن از افراد و گروەهای تندرو کە مخالف هر گونه حضور و مشارکت زنان در اجتماع هستند و اهدافی همانند طالبان در افغانستان دنبال می کنند.
آنچە کە موجب خشم عمومی شد سخنان وزیر بهداشت حکومت ایران در چند روز گذشتە بود کە با پاک کردن صورت مسله و کوچک شمردن رخدادهای مربوط به مسمومیت دانش اموزان سعی داشت تحت عنوان بدحالی وضعیت را تحت کنترل گرفته شده نشان دهد و از اهمیت و یا بهتر میتوان گفت ضرر و زیان های آن را کوچک قلمداد کند. ترساندن نوجوانانی که پتانسیل شرکت در جنبش”ژن ژیان،ئازادی” را دارند و یا قبلا به گونەای در این جنبش فعالیتی داشتە اند به نظر یکی از اهدافی است که حکومت دنبال می کند.
وحشت اندازی بە جامعە روشی بوده است کە حکومت جمهوری اسلامی ایران سابقە استفاد از آن را در کارنامە خود دارد. اگر بە چند سال قبل برگردیم بعد از اعتراضات آبان ماه سال 98 حکومت با پخش اخباری مبنی بر جاسازی قرص های ناشناختە و دارویی در مواد خوراکی علل خصوص کیک سعی در تغییر افکار عمومی در رابطه با تعداد کشته ها,اما و اگرهای شروع دوباره اعتراضات سمت دیگری داشت. به نظر می رسد که حکومت از تجربه های خود برای نحوی مهندسی جامعه با استفاده از تئوری های روانشناسی اجتماعی کمک می گیرد که از شروع دوباره پرقدرت جنبش ژن,ژیان,ئازادی جلوگیری کند.
ولی آنچەکە مورد توجە تئوریسین های امنیتی رژیم قرار نگرفته است این مهم است که دست حکومت برای جامعه رو شده است و دیر یا زود جامعه تمرکز و توجه خود را دوباره به موضوع گذار از حکومت و جایگزین کردن آن, اختصاص خواهد داد و هر تلاشی چه از طرف نظام و چه از طرف صادراتی های خارج تنها هیاهویی چند روزه به راه خواهد انداخت و در نهایت افکار عمومی به سمتی سوق می کند که برای پایان چنین داستان ها و سناریوهایی که به قیمت جان و سلامت روانی جامعه تمام می شوند,تنها گذار از حاکمیت موجود را راه حال اصلی و نهایی بر می شمارد.
ئەڤین حەلیم
