بە گزارش جمعیت حقوق بشر کوردستان بعداز ظهر چهارشنبه ٢٦ خرداد دختر بچهای ۵ ساله به نام حنانه غیاثی ساکن شهرک ولیعصر سنقر به دلایل نامشخص مفقود شد. و درصبح روز روز پنجشنبه جسد این دختربچه در شهرستان سنقر کشف شد.
جسد حنانه در زیر پل ورودی کمربندی جدیدالاحداث ضلع شرقی شهرستان سنقر کشف شد. بر أساس گمانەزنیهای محلی حنانە بە سرقت رفتە و توسط کسانی یا کسی بە قتل رسیدە است.
لازم بە ذکر است کە حکومت جمهوری اسلامی ایران از سال ۱۳۷۳ به پیماننامه حقوق کودک پیوسته است در این پیمان نامە امدە است کە مسئولیت حفظ امنیت کودکان در درجە اول بە عهدە دولت میباشد. اما تعداد زیادی از قوانین حکومت جمهوری اسلامی ایران هنوز با این پیماننامه مغایرت دارند بە عنوان مثال در در سال ۱۳۹۲ بیش از ۲۴۰۰ مورد تنبیه کودکان به انجمن حمایت از حقوق کودکان ایران کە بعدها غێر قانونی اعڵام شد گزارش شده است. از جملە قوانینی کە با پیماننامە حقوق کودک مغایرت داد قانون کار کودکان است بر اساس سازمان جهانی کار در سال ۱۹۹۵ تخمین زد بیش از ۷۱/۴ درصد از کودکان ایرانی بین ۱۰تا ۱۴ سال از لحاظ اقتصادی فعال بودهاند.
بر أساس ماده ۱۰۴۱ قانون مدنی ایران میگوید «عقد نکاح دختر قبل از رسیدن به سن ۱۳ سال تمام شمسی و پسر قبل از رسیدن به سن ۱۵ سال تمام شمسی منوط است به اذن ولی به شرط مصلحت با تشخیص دادگاه صالح.
مجازات و اعدام کودکان در قوانین جمهوری اسلامی ایران «سن مسئولیت کیفری» تعریف نشده است و قاضیها با برداشت خود از فقه و مادهٔ ۱۲۱۰ قانون مدنی، دختران بالای ۹ سال قمری و پسران بالای ۱۵ سال قمری را بالغ دانسته و برایشان مانند بزرگسالان حکم صادر میکنند
کودک آزاری و خشونت علیه کودکان از آنجا که پدر و جد پدری، ولی و به نوعی صاحب کودک شمرده میشود، قوانین ایران درباره کودک آزاری و خشونت خانوادگی علیه کودکان دچار مشکل هستند. همچنین قوانین خاصی برای پیشگیری از کودکآزاری در ایران وجود ندارد و خشونت علیه کودکان جزو موارد عمومی است . بر اساس ماده ۲۲ قانون جزای اسلامی، اگر پدر یا جد پدری فرزند خود را بکشد قصاص نمیشود و تنها به پرداخت دیه و تعزیر محکوم میشود اما در شرایط مشابه مادر به قصاص محکوم خواهد شد. در اینجاست کە کودکان توسط والدین و یا افراد نزدیک بەکودکان مورد تجاوز و شكنچە و حتی باعث مرگ کودکان میشوند.
از انجا کە دولت حکومت جمهوری اسلامی قوانین و ذات دیکتاتوری دارد. و با دید امنیتی بە شهروندان در شرق کوردستان برخورد میکند و سیاست کنترول و در فقر و نداری نگه داشتن شهروندان را پیشە کردە است و شرايطى را برای والدين بوجود اوردە است کە شهروندان همیشە درگیر مشكلات روانى و اقتصادى باشند و این یکی از علل اصلی کودک ازاری در جامعە بحساب میاید کە گاها فاجعەهای زیادی را برای کودکان بوجود میاورد.
در اینجاست کە روز بروز وضعيت امنيت كودكان و زنان بدتر مى شود. کودکان همیشە در خطر آسيب پذيرى روحى وجسمى قرارمیگیرند. مخصوصا كودكانی کە خانواده هاى تنگدست، والدين معتاد و والدين با بيمارى روانى كه قادر به نگهدارى و تربيت فرزندانشان نيستند. كودكان والدين معتاد دچاراعتياد ، تن فروشى ،كار، آسيب بدنى وروانى مى گردند. در موردی گزارش شدە است کە بعضى از خانواده ها كودكان دختر مرتب مورد شکنجە های فیزیکی پدران و يا فاميل قرار گرفته و اين كودكان دچار آسيبهاى غير قابل برگشت و بيماريهاى روانى لاعلاج مى شوند.
والدين خشن مخصوصا پدران خشن براحتى كودكان را كتك زده و هيچ نهادى در اين ميان بر طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران حق دخالت ندارد و جامعه و سيستم مردسالار هيچ واكنشى به اين آسيبها نشان نمى دهند.
سيستم قضايى جمهوری اسلامی ایران نيز در اين امر مهم كودكان را در شرايط خطرناك گذاشته و به مادران حق نگهداری فرزندان را در صورت جدا شدن پدر و مادر صادر نمی کند و کودکان را بە عنوان أموال پدران بحساب میاورد. و این مسئلە امنيت روحى و جسمى و جانى كودكان در جامعه را بە خطڕ انداختە است و روزانه شاهد آسيب ، تجاوز و اعتياد، بكار گرفتن كودكان به كارهاى سنگين و سرقت و كشتن كودكان در ايران هستيم. و در این میان شرق کوردستان بدليل محروميت و بيكارى و مشكلات اقتصادى شهروندان شاید بیشتر شاهد فجایعی از جملە خودکشێ کودکان ، کودک ازاری و قتل کودکان میباشد.
چمعیت حقوق بشر کوردستان
