KMMK:
شهادتنامه زیر به کوشش جمعیت حقوق بشر کوردستان و در گفتگو با نشمیل مقدمی فر انجام گرفته است. جمعیت حقوق بشر کوردستان بە منظور مستند کردن موارد نقض حقوق بشری توسط جمهوری اسلامی ایران با اشخاصی کە بە نحوی قربانی سیاست های تبعیضی و صدحقوق بشری حکومت ایران شدەاند، مصاحبە کردە و با گردآوری دادەها و اظهارات این افراد سعی در مستند نمودن این موارد نقض حقوق بشری می نماید.
در ابتدا بە طور کامل خودتان را معرفی نمایید؟
من نشمیل مقدمی فر و متولد سال ۱۳۶۵ شمسی هستم.
تحصیلات شما چقدر است؟
بلە من دارای لیسانس فقە و مبانی حقوق هستم و در این حوزە بە تحصیل پرداختەام.
آیا فعالیت های سیاسی و اجتماعی داشتە اید؟
بلە من فعال حقوق زنان بودم وعضو کمپین مهربانی بودم، در این کمپین بە همراه دیگر اعضا آن بە فعالیت های مدنی می پرداختیم.
آیا در پیوند با این فعالیت ها تهدیداتی متوجە شمـا شدە است؟ آیا بازداشت شدەاید؟ چگونگی بازداشت خود را توضیح دهید؟ هنگام بازداشت تفهیم اتهام شدید؟
بلە من در آخر سال ١٣٩٧ توسط نهادهای امنیتی و اطلاعاتی جمهوری اسلامی ایران دستگیر شدم و بە مدتد۲۸ روز در بند ۲۰۹ زندان اوین در بازداشت بودم. من در منزل مسکونی خود واقع در صادقیە شهر تهران بازداشت شدم، بدون اینکە تفهیم اتهام شود و یا حتی از نهاد و یا ارگانی کە من را بازداشت کرد، مطلع شوم و بدانم کە چە ارگان و یا سازمانی بودند.
دورە بازجویی خود را شرح دهید بە چە شکلی بود؟ آیا در مدت بازداشت در سلول انفرادی بودید؟
من هر روز از ساعت ۸ صبح تا غروب بازجویی میشدم. دو بار بازجو های من عوض شدند و هر بار دونفر یا سە نفر در اتاق بازجویی بودند کە فقط دو نفر از انها از من بازجویی می کردند. یکی از انها کە توسط بازجوی دیگر حاج اقا نامیدە میشد، نقش بازجوی خوب را بازی می کرد اما بازجوی دیگر مدام تهدید بە بازداشت دیگر اعضا خانواده و حتی بچە های من میکرد کە در ان زمان ۷ سال و ۸ سال بودند. در طول مدت بازداشت تقریبا هر روز بازجویی میشدم و با انواع تهدیدات روبرو میشدم. من حدودا یک هفتە در سلول انفرادی بودم. باز جوها مدام من را با نام بردن از بچە هایم تهدید میکردند و بە من می گفتند از این زندان بیرون نمی روی و اگر بیرون بری زمانی می روی کە بچە هایت فراموش میکنند کە مادر دارند. یکی از بازجوها مدام داد و فریاد می کرد و مرا تهدید بە شکنجە های فیزیکی میکرد. هر چند شکنجە های روحی کە من متحمل میشدم بە مراتب خیلی دردناکتر بود. من با چشم بند و روبە دیوار بازجویی میشدم و فقط اجازه داشتم موقعە نوشتن کمی چشم بند خود را بالا ببرم. از همان روز اول من را تهدید کردند کە اگر دستگیری من رسانە ای شود، برای من خیلی گران تمام می شود و باز جوها سعی داشتند اتهاماتی را بە من نسبت دهند کە بە من اصلا ربطی نداشت.
اتهاماتی کە بە شمـا وارد شد، چە بود؟
اقدام علیە امنیت ملی از طریق اجتماع و تبانی، اقدام علیە امنیت نلی از طریق عضویت در گروه کوملە و تبلیغ علیە نظام.
آیا در حین بازجویی شکنجە شده اید؟ باید ذکر کنم لە من شکنجە جسمی نشدم اما شکنجە روحی و تهدید بە شکنجە جسمی و شکنجە های دیگر بلە. خود شیوە بازداشت، چشمبند در طول مدت بازجویی و سلول انفرادی خود مصداق شکنجە فیزیکی هستند.
آیا دادگاهی شدید؟ کجا و در چە شعبە ای؟ رفتار قاضی چگونە بود؟
من در شعبە ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی واقع در خیابان معلم شریعتی توسط قاضی مقیسە دادگاهی شدم .از بدو ورودم بە دفتر قاضی تا لحظە آخر فقط مورد بی احترامی تهدید و حرف های زشت قرار گرفتم و تماما از من سوالاتی را می پرسید کە بازجوها علامت زده بودند.
محکومیت شما چە بود؟ آیا وکیل داشتید؟ وکیل بە پروندە شمـا دسترسی داشت؟
من بە ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شدم کە با توجە بە قوانین ایران ۵ سال از آن قابل اجراست. در دادگاه بدوی من وکیل نداشتم. در مرحلە ای کە بە حکم صادرە اعتراض کردم، وکیل داشتم و با مشاورە با وکیل بە دادگاه تجدیدنظر رفتم، اما حکم دادگاه بدوی تائید شد و در دیوان عالی کشور نیز همان حکم دادگاه تجدید نظر تایید شد.
چگونە از زندان آزاد شدید؟ من با قید وثیقە بە شکل موقت از زندان آزاد شدم کە در اردیبهشت سال ۱۴۰۲ مبلغ وثیقە بە شعبە اجرای احکام واریز و مصادرە گردید.
آیا حکم شما تمام شدە است و یا اینکە هنوز تهدیداتی متوجە شمـا وجود دارد؟
خیر هنوز حکم من وجود دارد و زمان تماس برای ضبط وثیقە بە وثیقە گذار گفتە بودند کە کلیە مدارک شناسایی من باطل می شود.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
