بر اساس گزارش جمعیت حقوق بشر کوردستان, طی چند سال اخیر دریاچه اورمیه در شرق کوردستان تغیر رنگ دادە وبە رنگ قرمز درآمده است. از عوامل اصلی این تغیر افزایش فعالیت آرمیتاها و رشد جلبک‌ها در دریاچه می‌باشد.
زمانی این دریاچه دومین دریاچه آب‌شور بزرگ جهان بود، کم‌آبی رودهایی کە بە این دریاچه می‌ریزند و به دلیل استفاده بیش‌ازحد و نبود برنامه ریزی صحیح از سوی مراجع ذی‌ربط وعدم محافظت و سیاست‌های سامانمند حکومت اسلامی ایران در شرق کوردستان از عوامل مرگ تدریجی و خشکی دریاچە اورمیە می‌باشند.
در سال ۱۳٨۷ خورشیدی بر اساس آمار سازمان آب و فاضلاب شهر اورمیە در شهر و حومه دریاچە ۱٨هزار و ۲۲٤ چاه آب وجود داشته‌اند که بیشتر از ٦۱٤میلیون لیتر مکعب آب از این چاه‌ها پمپاژ می‌شده‌اند کە این آمار اکنون هم روبە افزایش می‌باشند.
پروژەهای کلان عمرانی و ساخت پل میان‌گذر اورمیە بە تبریز، بە فرایند خشک شدن دریاچە سرعت بخشیدە است کە بە موجب این فعالیت‌ها، جریان آب در این منطقە متوقف شدە است.
در صورت خشک شدن، مساحت ۳۰۰ هزار هکتار بیابان در اطراف دریاچە اورمیە تشکیل می‌شود کە خطرات جدی برای ساکنین بە وجود می‌آورد.
تغییر حالت آب‌وهوای خنک بە گرمسیری و ریز نمک‌ها خسارات
جبران‌ناپذیری بەبار خواهد آورد کە باعث کوچ ۱٤میلیون از سکنه این منطقە می‌شود.
تاکنون ٥۰ روستا نزدیک به این دریاچە خالی از سکنە شده اند. بیشتر چشمه‌ها شور شدە و قابل شرب نمی‌باشند و ۲۰٤هزار هکتار از زمین‌های زراعی در حال نابودی می‌باشند.
باوجوداین خطرات و مشکلات، تاکنون از سوی مسئولین هیچ گونە اقدام سود بخشی برای احیایی دریاچه صورت نگرفتە است و بە صورت سامانمند مانند دیگر شهرهای شرق کوردستان ازنظر خدمات و… ضربات مهلکی به محیط‌زیست شرق کوردستان واردشده و ادامه دارد.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
دریاچه اورمیه در حال نابودی و خشکی کامل است
