تهدید به اعدام سه زندانی محکوم به اعدام

سه زندانی سیاسی کورد محکوم به اعدام؛ از زندانیان منتقل شده به سالن ده تهدید به اعدام شدند.
طبق جمعیت حقوق بشر کوردستان، لقمان مرادی، زانیار مرادی و هوشنگ رضایی سه زندانی سیاسی کورد محکوم به اعدام امرز توسط مسئولین زندان رجایی شهر جهت بە اجرا گذاشتن حکمشان بە اعدام تهدید شدند.
در گزارش امدە است کە این سه زندانی پس از اعتراض به ممنوع الملاقاتی خود توسط مسئولین زندان تهدید شدند و بە انها گفتە بودند کە ساکت باشید وگرنە بە زودی که حکم اعدامتان را بە اجرا خواهیم گذاشت.
این در حالیست کە در تاریخ یکم مرداد ۱۳۹۳ با حضور وکیل  خود جناب آقای صالح نیک بخت، دادگاهی برای رسیدگی به پرونده انها تشکیل شد و در این جلسه قاضی دادگاه بر ناقص بودن پرونده و ناکافی بودن شواهد علیه انها صحه گذاشت، در نقطه مقابل حتی شاهدانی بر بیگناهی انها در دادگاه شهادت دادند که خود دلیل مضاعفی بر بیگناهی انها محسوب میشود.
پس از گذشت سە سال که از تاریخ دادگاه می گذرد، چندین بار (سه مرتبه) پرونده از طرف شعبه بازپرسی برای تکمیل و رفع نقایص آن به زادگاه ما(شهر مریوان)در شرق کوردستان انتقال داده شده است اما به دلیل فقدان وجود مدارک و شواهد، پرونده از لحاظ مستندات ناقص باقی مانده است .
لازم به ذکر است که زانیار و لقمان مرادی در تاریخ ۱۱ مرداد ماه ۱۳۸۸ توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران در شهر مریوان بازداشت شدند و پس از ٩ ماە نگهداری در بازداشتگاه ستاد خبری اداره اطلاعات جمهوری اسلامی ایران در شهر سنه در شرق کوردستان برای اخذ اعترافات تحت فشار و شکنجه شدید روحی و جسمی،به زندان مرکزی سنه منتقل شدند و پس از ٦ ماە به زندان اوین تهران منتقل گشتند. و در اول دیماه سال ۱۳۸۹ در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی محاکمه و به اتهام «محاربه از طریق عضویت در یک گروه معاند و قتل فرزند امام جمعه مریوان» به اعدام در ملاعام محکوم و در ۱۸ تیرماه سال ۱۳۹۰ از سوی دیوان عالی کشور نیز این حکم تائید شد و پس از آن بە زندان رجایی شهر در کرج منتقل شدند و از آن تاریخ تاکنون در این زندان نگهداری می‎شوند.
هوشنگ رضایی زندانی سیاسی کورد که در اوایل سال ۱۳۸۹ در شرق کوردستان بازداشت و از سوی قاضی مقیسه در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب به اتهام محاربه از طریق ارتباط و همکاری با یکی از احزاب سیاسی کوردستان اعدام محکوم شده است،
این زندانی سیاسی در طول دو چند سال گذشته از ملاقات حضوری و دسترسی به وکیل جهت پیگیری پرونده خود محروم بوده است و پدر و مادر این زندانی نیز به دلیل کهولت سن و زندگی در شرق کوردستان قادر به ملاقات هفتگی با وی نیستند.
جمعیت حقوق بشر کوردستان