گزارش جمعیت حقوق بشر کوردستان به نقل از هرانا،همزمان با بالاگرفتن اعتراضات به قتل کولبران در مناطق غربی کشور توسط قوای انتظامی مستقر در منطقه، ۲۵۰ تن از کنشگران مدنی با انتشار نامه ای با این اعتراضات همراه شدند.
متن کامل نامه به شرح ذیل میباشد.
ملّت شریف ایران، مردم عزیز کردستان، مسئولان و مقامات ملّی و محلّی
همچنانکه مستحضرید سالهاست در سایهی فقر و توسعهنیافتگی منطقه و نگرش امنیتی و تبعیضهای گوناگون، بسیاری از مرزنشینان فقیر کردستان، از سر ناچاری، به شغل مشقّتبار «کولبری» روی آوردهاند. هرچند در سالیان اخیر با ایجاد تمهیداتی از قبیل؛ ساماندهی تعاونیهای مرزنشینان، صدور کارت تردّد و تعیین سقف و سهمیهی مجازِ ترخیصِ کالا، تلاشهایی در راستای نظاممند و قانونی کردن مسئلهی کولبری صورت گرفته است، امّا همچنان افراد بسیاری ناچارند در قبال دستمزدی ناچیز، خارج از ضوابط تعیین شده، خود را در معرض خطرات جدّی کولبری قرار دهند. خطراتی از قبیل: عبور از میدانهای مین و راههای صعبالعبور و تحمّل گرما و سرما، که سالیانه موجب وارد آمدن خسارات مادی و تلفات جانی بسیاری به این قشر مظلوم و محروم میشود.
امّا مزید بر اینها، آنچه مسئلهی کولبران را به یک تراژدی تبدیل کرده است، شلّیک کور نیروهای نظامی است که بارها موجب مرگ یا معلولیت این قشر بیدفاع شده است.
اگر چه کشتار بیرحمانهی کولبران حتّی موجب اعتراض برخی مقامات شده است، امّا عملاً نه تنها به اعتراضات مردم منطقه اهمّیّتی داده نشده، بلکه واکنش مقامات هم تنها در رسانهها نمود پیدا کرده است و آنچه در عمل روزانه اتّفاق میافتد شلیک بیمحابا و کشتار مداوم کولبران مظلوم است. در آخرین نمونه از این رفتارهای غیرمسئولانه، شاهد جانباختن کولبری دیگر در اثر تیراندازی مستقیم نیروی انتظامی در سردشت بودیم. تصویر جوانی معصوم بنام (سیروان عزیزی)که در کنار بار سیگارش مظلومانه در خاک افتاده است دل هر انسان آزادهای را به درد میآورد. تصویر دلخراشی که به صورت گسترده در فضای مجازی بازتاب یافت. بدیهی است تولید و تکرار مکرّر این حوادث دردناک، در سالهای اخیر، نشان از عدم وجود ارادهای جدّی و تلاشی صادقانه برای پایان دادن به این سریال نامیمون دارد.
ما امضاکنندگان این نامه ضمن اعلام تسلیت و همدردی با خانوادهی کولبر جانباخته و دیگر قربانیان این سالها، مراتب نگرانی عمیق و انزجار شدید خود را از هرنوع برخورد خشونتآمیز با کولبران و مسئلهی کولبری اعلام میداریم و خواستار پایان سکوت غیرقابل توجیه مردم، فعّالان مدنی و نمایندگان مجلس در این رابطه هستیم. همچنین از مسئولان مربوطه خواستاریم هرچه زودتر به این اعمال غیراسلامی و غیر قانونی پایان داده و در قبال آنها پاسخگو باشند تا حدّاقل برای یک بار هم شده مسئولان ما در مقابل به خون غلطیدن کولبران مظلوم کرد، زحمت اندکی پاسخگویی و شفافسازی به خود بدهند. بدیهی است این خواستهی روا، برگرفته از حقّ طبیعی صیانت از جان شهروندان است. باشد که آغازی گردد تا در پرتو آن آمران و عاملان این فجایع در برابر قانون قرار گرفته و نیز اصلاح ساختارها و سیاستهای این حوزه در دستور کار قرار گیرد. در غیر این صورت، استمرار روند کنونی و کشتار غیر قابل تحمّل کولبران کرد، موجب ناامیدی بیش از پیش و بیاعتمادی و واگرایی خواهد شد.
لذا بر همهی آزادیخواهان ایران و کردستان فرض است تا صدایشان را برای توقّف این مهمانی خون و اشک، همراه این کارزار حقطلبانه نمایند.
امضا 250 تن از فعالان مدنی
