طبق گزارشی کە بدست جمعیت حقوق بشر کوردستان بە نقل از خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی، ایرنا، بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت خارجه، روز شنبه، ۲۰ خرداد، گفتە است که «موضع اصولی» جمهوری اسلامی ایران، حمایت از «تمامیت ارضی و یکپارچگی عراق» است.
جمهوری اسلامی ایران کە بارها اعلام کردە است کە خود را پایبند معاهدات و کنوانسیونهای سازمان ملل میداند و همزمان از ناقضان اصلى حقوق بشر در سطح جهان بشمار میرود، با موضعگیری صریح و غیر حقوق بشری ، مخالفت خود را با همە پرسی شهروندان جنوب کوردستان در مورد استقلال جنوب کوردستان از دولت عراق، اعلام نمود.
لازم بە یادآوریست کە مجمع عمومی سازمان ملل متحد درعهدنامە شمارە ٤٢١ در چهارم دسامبر ١٩٥٠ بە تحقق حق تعیین سرنوشت برای تمامی ملتها بە عنوان یک حق انسانی و پايه اى اشارە کردە است و از شورای اقتصادی و اجتماعی حقوق بشر خواسته است کە در این مورد پیگیریهای لازم را بە عمل بیاورد.
همچنین در معاهدە تکمیلی آن یعنی معاهدەی شمارە ٥٤٥ در تاریخ پنجم فوریە سال ١٩٥٢، مسئلە گنجانیدن حق تعیین سرنوشت تمامی ملل را جهت تثبیت اصول عهدنامە بینالمللی حقوق بشر بە تصویب رساندە است.
مجمع عمومی ضمن لزوم بر تامین شرایط لازم جهت ایجاد آرامش، رفاه و ارتباط دوستانه آوردە است کە تمامی ملتها به طور کامل و مطلق حق دارند برای حاکمیت سرزمین و وطن خود و همچنین تشكيل کشور واحد تلاش نمایند.
بر اساس قطعنامههای فوق، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در سال ١٩٦٦ دو قطعنامه را به تصویب رساند که در سال ١٩٧٦ تمامی دولتها در برابر آن متعهد شدهاند و در بندهای اول هردو قطعنامه، حق تعیین سرنوشت از اعتبار و اهمیت جهانی برخوردار بوده و نوشتە شدە است کە :
- حق سرنوشت، حق تمامی ملتهاست لذا ملتها حق دارند آزادانه ساختار رژیم سیاسی خود را طبق این تعابیر مبناى توسعهی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگیشان قرار دهند.
- ملتها جهت رسیدن به اهداف خود بدون هیچ قاعدهی از پیش تعیین شده و بدون اینکه سازمانهای همکاری اقتصادی و بینالمللی هیچ گونه محدودیتی بر آنها تحمیل کنند و با تکیه به اصول صلح و قوانین بینالمللی میتوانند به شیوهی آزادانه از منابع و ثروتهاى طبیعی خود بهره مندشده و در هیچ شرایطی ملتها نباید از کمک و یاری دیگران محروم شوند.
- دولتهاى عضو این پیمان در برابر اداره سرزمینهای غیر مستقل و سرزمینهای تحت کفالت مسئولند و باید براساس جوهر و برنامههای سازمان ملل برای عملی کردن پروژهی حق تعیین سرنوشت و احترام به حقوق تعیین شده ملتها تلاش نمایند.
علاوه براین قطعنامه شماره ٢٦٢٥ اول اکتبر ١٩٧٠ مجمع عمومی به ارتباط دوستانهی بین ملتها اشاره کرده و اظهار میدارد: تمامی ملتها حق دارند سرنوشت خود را تعیین کرده و تمامی جهانیان باید به این حق احترام بگذارند.
در سال ١٩٩٠ نیز سازمان امنیت و همکاری اروپا در کنفرانس پاریس، حق تعیین سرنوشت را پایهی اساسی برای امنیت در اروپا به شمار آورد و در سال ١٩٩٣ درجلسه سازمان ملل متحد در وین حق تعیین سرنوشت را به عنوان مرکزیترین حقوق بشر در بیانیه خود گنجانیدند و حق تعیین سرنوشت را پیش نیاز تحقق حقوق بشر و آزادیهای اساسی انسانهای کرە زمین در بیانیه خود اعلام داشتند.
لازم بە یادآوریست کە بر اساس معاهده ها و کنوانسیونهای فوق از سال ١٩٥١ تا کنون بیش از ١١٤ ملت استقلال خود را بدست آوردە و کشورهای مستقل خود را تشکیل دادەاند.
دخالتهای کشورهای ترکیە و ایران در همە پرسی استقلال کوردستان کە خود بخشی از سرزمین کوردستان در شمال و شرق آن را اشغال کردەاند بە هیچ عنوان، دوستانە نمیباشد و دید استعمارگرانە این دولتها را برجغرافیای کوردستان نشان میدهد.
همچنین جمعيت حقوق بشر از حکومت اقلیم در جنوب کوردستان و احزاب سیاسی جنوب کوردستان مى خواهد کە همە پرسی استقلال کوردستان را بە عنوان یک مسئلە جدی و سرنوشت ساز برای ملت کورد قلمداد نمایند و پس از همە پرسی، خواست ملت کورد را در جنوب کوردستان بە مرحلە اجرا بگذارند.
جمعیت حقوق بشر کوردستان ضمن پشتیبانی از حق تعیين سرنوشت برای تمامی ملتهای جهان از اقدامات حکومت اقلیم جنوب کوردستان جهت همە پرسی برای استقلال این بخش از کوردستان پشتیبانی میکند و خواهان پشتیبانی بی قید و شرط تمامی سازمانهای حقوق بشری ، کشورهای دمکراتیک و همچنین سازمان ملل از همە پرسی شهروندان اقلیم جنوب کوردستان، جهت استقلال میباشد.
جمعیت حقوق بشر کردستان
