زبان مادری همچون یک حق غیر قابل چشم پوشی برای همە ملتهاست. با گذشت چهار دهه از عمر دولت جمهوری اسلامی ایران و وجود حق قانونی ملتهای ساکن جغرافیای ایران در جهت تدریس بە زبان مادری نە تنها کوچکترین گامی در این زمینە برداشتە نشدە است بلکە هنگامی کە فعالان مدنی کە در این راستا دست بە فعالیت مدنی میزنند توسط نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران بە اتهام تبلیغ علیە امنیت ملی بازداشت و زندانی میشوند.
جمهوری اسلامی ایران از لحاظ قانونی متعهد به اعلامیه جهانی حقوق بشر (مصوب 1948) ، کنوانسیون منع همه صورتهای تبعیض نژادی ( مصوب 1989) ،کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی ،(1966) ,کنوانسیون حقوق کودک (1989) ,منشور زبان مادری یونسکو(1996) می باشد.
اصل پانزدهم و سیزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نیز با تلاش فعالین و سیاسیون در مجلس جمهوری اسلامی ایران در همان ابتدا بە تصویب رسیدە شد.
اجرایی نشدن تدریس زبان مادری در شرق کوردستان ، نقض آشکار تمامی قوانین بین المللی حقوق بشری است و ما جمعیت حقوق بشر کوردستان بر این باوریم که پشت گوش انداختن قوانین بین المللی و مصوبات مجلس در ضمینه زبان مادری عین تبعیض ناروا بر همه ملتهای جغرافیای سیاسی ایران می باشد
شهروندان شهرهای شرق کوردستان و بلاخص شهروندان شهرستان جوانرود با یک حرکت مدنی در جهت خواست تدریس بە زبان مادری اقدام بە جمح اوری امضا نمودەاند. فعالیت های مدنی برای کسب حقوق برحق و آزادی های دمکراتیک حق اساسی و ذاتی هر شهروندی است لذا جمعیت حقوق بشر ضمن اعلام همبستگی با این خواست مدنی و با تاکید بر اهمیت زبان مادری و لازم الاجرا شدن تدریس بە زبان مادری برای شهروندان شرق کوردستان، از نهادهای بین الملی میخواهد کە با توجە بە سابقە خشونت امیز جمهوری اسلامی ایران بر فعالان مدنی از این خواست پشتیبانی کردە و از جمهوری اسلامی ایران بخواهند کە بە تعهدات بین الملی حقوق بشر احترام بگذارد.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
