ک.م.م.ک:
جمعیت حقوق بشر کوردستان تصویب قطعنامه سالانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد درباره وضعیت حقوق بشر در ایران را نشانهای روشن از نگرانی عمیق جامعه جهانی نسبت به تداوم و گسترش نقضهای سازمانیافته حقوق بشر در این کشور میداند. این قطعنامه که به پیشنهاد دولت کانادا و با ۷۸ رأی موافق در برابر ۲۷ رأی مخالف به تصویب رسید، مجموعهای از شدیدترین اشکال سرکوب دولتی در ایران را بهصراحت محکوم کرده است.
در این قطعنامه، سرکوب فرامرزی مخالفان جمهوری اسلامی، از جمله تهدید، ارعاب، تعقیب، حملات سایبری و فشار بر خانوادهها در داخل کشور، بهعنوان سیاستی عامدانه و سیستماتیک مورد اشاره قرار گرفته است. همچنین استفاده گسترده و مستمر از مجازات اعدام بهمنظور خاموشکردن صدای معترضان، بهویژه اجرای احکام بر پایه اعترافات اجباری، دادرسیهای ناعادلانه، اعدامهای مخفیانه و اعدام افراد زیر ۱۸ سال، بهعنوان نقض آشکار تعهدات بینالمللی ایران محکوم شده است.
قطعنامه بهطور ویژه به سرکوب زنان، تحمیل حجاب اجباری و اجرای قوانین موسوم به «عفاف و حجاب» میپردازد و استفاده از خشونت فیزیکی، قضایی و فناورانه—از جمله تشخیص چهره، جریمه، محرومیت تحصیلی، مصادره اموال و منع سفر—را تقبیح میکند. نقض حقوق اقلیتهای اتنیکی و مذهبی، از جمله بهاییان، نوکیشان مسیحی، دراویش، اهل سنت، یارسانیان و دیگر گروهها، و نیز سرکوب خونین اعتراضات ۱۴۰۱ همراه با شکنجه و خشونت جنسی، بخش دیگری از نگرانیهای جدی مطرحشده در این قطعنامه است. بازگرداندن اجباری گسترده پناهندگان افغان و نقض سیستماتیک حقوق آنان نیز بهعنوان مصداقی از بیتوجهی به اصول بنیادین حقوق بشر برجسته شده است.
جمعیت حقوق بشر کوردستان تأکید میکند که جمهوری اسلامی ایران دیگر نمیتواند با انکار، فرافکنی و نسبتدادن انگیزههای سیاسی، از مسئولیت خود در قبال این جنایات شانه خالی کند. ما خواستار توقف فوری اعدامها، آزادی بیقیدوشرط تمامی زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات، پایاندادن به سرکوب زنان و اقلیتها و پاسخگویی آمران و عاملان نقض حقوق بشر هستیم. عدم همکاری ایران با سازوکارهای حقوق بشری سازمان ملل، از جمله گزارشگر ویژه و کمیته حقیقتیاب، بهمنزله تداوم مصونیت از مجازات تلقی میشود و جامعه جهانی موظف است با فشار مؤثر، هدفمند و مستمر، حکومت ایران را وادار به تمکین از تعهدات بینالمللی و احترام به کرامت انسانی کند.
م.ە
