ک.م.م.ک:
جنگلهای مریوان و کوردستان این روزها زیر تیغ تخریب سازمانیافتهای قرار گرفتهاند که ریشه در سودجویی بیحد و مرز و بیعملی نگرانکننده برخی نهادهای مسئول دارد. در اولین روزهای آذر ۱۴۰۴ طی تنها ۲۴ ساعت، در حاشیه شهر مریوان—جایی بالاتر از میدان پێشمەرگە—گروهی مجهز و سازمانیافته با استفاده از تراکتور و ابزار سنگین، بخشی از جنگلهای بلوط را از ریشه برکندهاند؛ اقدامی که نهتنها حملهای آشکار به محیطزیست است، بلکه تعرضی مستقیم به حقوق طبیعی و عمومی مردم این منطقه محسوب میشود.
تخریب و تصرف اراضی ملی در مریوان به «رویهای سودآور» بدل شده؛ رویهای که عاملان آن خود را فراتر از قانون میپندارند و بدون هراس از پیگرد، هر روز گستاختر عمل میکنند. بسیاری از این تخلفات به افرادی برمیگردد که ثروت و نفوذ خود را از خریدوفروش غیرقانونی همین منابع ملی بهدست آوردهاند. پرسش جدی اینجاست: این گروههای افسارگسیخته به پشتوانه چه کسانی چنین گسترده به تاراج جنگلها دست میزنند؟ و چه نهادی باید پاسخگوی این حجم از نابودی و سکوت باشد؟
زمینهای تخریبشده تنها «یک نقطه» نیستند؛ این اراضی، شریان حیاتی دهها روستا، نیازهای عمومی مردم، و آینده شهر مریواناند. زمینهایی که باید محل ساخت مدرسه، بیمارستان، پارک، مراکز ورزشی و خدمات عمومی باشند، امروز در خطر تبدیل شدن به سرمایه شخصی و ملک خصوصی معدود افرادی است که منافع خود را بر جان زمین و مردم ترجیح دادهاند.
این یک هشدار جدی است: جنگلهای کوردستان توان تحمل تجاوزی دیگر را ندارند. ادامه این روند یعنی نابودی اکوسیستم، از دست رفتن منابع آب، افزایش آتشسوزیها، مهاجرت اجباری روستاییان، و ضربهای برگشتناپذیر به امنیت زیستمحیطی و انسانی منطقه.
مطالبه روشن است:
توقف فوری عملیات تخریب، شناسایی و برخورد قانونی و شفاف با عاملان و آمران این اقدامات، و ارائه گزارش عمومی از سوی دستگاههای متولی منابع طبیعی، محیطزیست، فرمانداری و نهادهای امنیتی.
محیطزیست کوردستان میراث مشترک مردم است، نه کالایی برای معامله. صیانت از جنگلهای مریوان، دفاع از حقوق بشر، حق تنفس، حق سلامت و حق زندگی نسلهای آینده است. سکوت امروز، بهمعنای حذف فرداست.
م.ە
