ک.م.م.ک:
بر اساس گزارش های رسیده به جمعیت حقوق بشر کوردستان (KMMK) در هفتهای که گذشت (۷ تا ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ / ۲۷ آوریل تا ۴ مه ۲۰۲۵)، بار دیگر آمار خشونت، قتل و خودکشی در شهرهای کوردستان زنگ خطری جدی برای وضعیت اجتماعی و روانی مردم بهویژه زنان بهصدا درآورد؛ ۱۰ خودکشی و ۹ قتل، از جمله چندین مورد زنکشی و جنایتی فجیع علیه یک دختر نوجوان، تصویری تلخ از بحران عمیق درون جامعه ایران ارائه میدهند.
خودکشی؛ مرگهای خاموش تحمیل شده در سایه بیپناهی اند.
۱۰ تن در این هفته در شهرهای مختلف شرق کوردستان به زندگی خود پایان دادند. آنها نه تنها قربانیان افسردگی و فشارهای روانی، بلکه بازتابدهندگان ساختاری معیوب هستند که نه امنیت روانی فراهم میکند، نه پشتیبانی اجتماعی.
• مهدیس قاسمی – شازند
• صادق ربیعی – بیستون
• مهران رسولی – اورمیه
• سمیه نوراللهی – خرمآباد
• عرفان ایوبیان – سنه
• فرشاد فتاحی – دهگلان
• شیرین (خدیجه) قاسمی – مهاباد
• آرمین حیدری – اسدآباد
• محمد محمدی – کرماشان
• سوشین فتحی – سقز
در میان این نامها، زنان و نوجوانانی دیده میشوند که خودکشیشان نشانهایست از طردشدگی، فشارهای جنسی و روانی، و نبود افق روشن.
قتلهای خیابانی و زنکشی؛ چرخهای تکراری از جنایت
در این هفته، دو تن در جریان درگیریهای خیابانی کشته شدند:
• ایلیا محمدیان – پیرانشهر
• رحمان اسماعیلی – کوهدشت
اما فجیعترین جنایت هفته، پردهبرداری از پرونده قتل علی زارع امامی و آیناز حاصل، دختر نوجوان اهل آباده بود. دو مهاجم با نیت تجاوز، به این دو حمله کرده، علی را کشتند، آیناز را ربودند و پس از تجاوز چندروزه، به قتل رساندند. تنها پس از ۲۰ روز، جنایتکاران به اعمال خود اعتراف کردند.
زنکشی؛ قتلهای خانگی با پشتیبانی فرهنگ مردسالار
در هفتهای که گذشت، چهار زن و یک مرد (در رابطهای پیچیده با قتلهای خانوادگی) به قتل رسیدند:
• ماهرو تندپور – یاسوج
• سمیرا نوربخش – کرماشان
• بتول محمدی – کرماشان
• فاطمه محمدی – کرماشان
• سامان محمدی – کرماشان
این قتلها، همه در چارچوب خانواده یا توسط نزدیکان رخ دادهاند؛ نشانگر آنکه خانه، برای بسیاری از زنان، نه پناهگاه، که محل تهدید و مرگ است.
قتل زنان، تجاوز، و خودکشیهای پیاپی، بە مثابەی بحرانی ساختاری و نه حادثه ای فردی ،پیامد مستقیم نظامیست که خشونت علیه زنان را مشروع یا بیمجازات میداند، و مردان را صاحب اختیار زندگی دیگران میشمارد. زنکشی یک قتل ساده نیست؛ جنایتیست ریشهدار در قانون، عرف و سیاست.
تا وقتی دستگاه آموزش، قانونگذاری و عدالت در ایران به جای ترویج برابری، خشونت و سلطه را نهادینه میکند، این چرخه ادامه خواهد داشت.
ما این اسامی را ثبت میکنیم، زیرا هر یک، روایت زندهای از حقیقتیاند که نباید در بیتفاوتی اجتماعی دفن شود.
ث-م
