بنا به گزارش رسیده به جمعیت حقوق بشر کوردستان: روز سهشنبه ۲۰ مهرماه سال ۱۳۹٥شمسی دختری ۱۷ ساله در روستای پوش آباد (پووشاوێی) از توابع شهر شنو در شرق کوردستان در منزل پدری، خود را حلقآویز و به زندگیاش پایان بخشید.
قابلذکر است آمار خودکشیها در شرق کوردستان رو به افزایش بوده و رده سنی قربانیان رو به کاهش است. بهگونهای که هرروزه خبر خودکشی کودک یا نوجوانی و یا جوانی انتشار داده میشود؛ که این پدیده ناهنجار بهمانند یک سنت تمامی جامعه شرق کوردستان را در برگرفته است.
فقر، بیکاری، عدم امید به آینده از دلایل اصلی ایجاد دعواهای خانوادهها بوده که در درجه نخست بر روی قشر کودکان، نوجوانان و جوانان اثر گذاشته و این تأثیرات مخرب در حالی صورت میگیرد که خانوادهها از تأمین مایحتاج اولیه برای فرزندان خود به دلیل وضعیت نامناسب مالی عاجزند؛ و به این دلیل بنیان خانواده ازهمپاشیده و متأسفانه نتایجی اینگونه جبرانناپذیر را به بار میآید.
دلیل اصلی این پدیدهای شوم و ناگوار حاکمان جمهوری اسلامی ایراناند که عامل تبلیغات دنیای مدرن و سرمایهداری است که در ذهن کودکان قشر بیبضاعت رؤیاهای را میپرورانند بودن اینکه حتی بتوانند نیازهای اولیهای این کودکان را برآورد سازند.
به همین دلیل از روی جبر و ناچاری به تنها راهی که در پیش دارند برای رهایی از این وضعیت پناه میبرند.
افسردگی و ناراحتی را در چهرهی تکتک افراد جامعه شرق کوردستان بهراحتی میتوان دید که مانند ویروسی گسترشیافته و بنیان خانوادهها را ازهمگسسته و صمیمیت و گرمی زندگی مشترک را از آنان گرفته است.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
