بە گزارش جمعیت حقوق بشر کوردستان: کرماشان بزرگترین شهر شرق کوردستان، از حیث تولید ناخالص داخلی در جغرافیایی فعلی ایران در رتبه ٢٧ قرار دارد، درآمد سرانه این استان از متوسط استانهای ایران بسیار پایینتر است. نرخ بیکاری در این شهرستان بیش از سایر مناطق می باشد.
طبق گزارشی کە به دست جمعیت حقوق بشر کوردستان رسیدە است یک خانواده ششنفره در سە ماه گذشتە در کنار رودخانه قرهسو بین پل خمینی و پل کهنه، جنب دیوار دانشگاه کشاورزی مجبور شدهاند کە در چادر زندگی کنند، جمعیت حقوق بشر کوردستان طی تماسی با یکی از اهالی نزدیک بە آن محل با این خانواده تماس گرفت و چگونگی اسکان آنها در این محل سؤال کرد.
خانواده فوق از یک مادر و ٥ فرزند ٢ تا ١٣ سالە تشکیل شدە است، پدر در یکی از شهرهای مرکزی مشغول کارگری است و ماهاست کە از او خبری در دست نیست. سە ماە پیش بە دلیل ندادن کریە خانە مجبور شدند منزل کرایهای خودشان را بە صاحبخانه تحویل دهند.
مادر در این رابطە میگوید کە بە هر دری زدم کسی کمکم نکرد، تابستان بچهها را فرستادم مرکز شهر کە آنجا دستفروشی کنند ولی از این کار هم توسط شهرداری جلوگیری شد. بە اداره خدمات کرماشان مراجعه کردم گفتند چون آدرس در کرماشان نداریم کمکی بە من و خانوادهام تعلق نمیگیرد، بە اداره بهزیستی مراجعە کردم آنها هم امروز فردا کردند و تابهحال جوابی ندادهاند. حالا هم من ماندهام با این بچهها، نمیدانم چهکاری باید بکنم.
جوانان و حتی زنانی و کودکانی زیادی از شهروندان استان کرماشان را میتوان در کنار پیادهروها در مراکز شهرهای شرق کوردستان بخصوص در استان کرماشان مشاهده کرد کە بە دستفروشی مشغولاند. از طرفی با تبلیغات وسیعی در تعداد زیادی از خبرگزاریهای دولتی در مطالب متعددی سعی بر آن شدە است کە این دستفروشان کنار پیادهروها را سرمایەدارانی معرفی کنند کە پولهای کلان در بانکها دارند تا بدینوسیله در هنگام ضرب و شتم دستفروشان به دست مأمورین، مردم بە اعمال شهرداریها در این رابطە اعتراض نکنند و همچنین بدینوسیله بتوانند چهرە فقر، تبعیض و بیکاری را در سطح شهرهای شرق کردستان کمرنگ نمایند.
بیکاری و عدم وجود شغلهای مناسب، تبعیض دستگاههای دولتی در هنگام استخدام نیروی کار، استخدام نیروهای غیررسمی و خارجی، مهاجرت بی رویە روستاییان بە دلیل تبعیضهای دستگاههای دولتی بە روستایان در روستاهای اطراف کرماشان در بە اجرا درآوردن امکانات مدرن برای بهرە برداری از زمینهای کشاورزی، دید امنیتی نسبت بە شهروندان، تبعیض در سرمایە گذاری در استانهای شرق کوردستان و نبود زیرساختهای مالی در جهت رشد و توسعه اقتصادی، همە و همە سبب بیکاری، فقر و ناتوانی اقتصادی در شرق کوردستان شدە است.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
