علی حیدریان فرزند نرگس و احد متولد اول مهر ماه سال ۱۳۵۸ شهر سنه در سال ۱۳۸۵ برای انجام عمل جراحی به تهران مراجعت کرده بود و مدتی در این شهر اقامت داشته که در غروب بیست و هشتمین روز مرداد ماه همان سال توسط چند نفر لباس شخصی بازداشت می شود.
وی در مدت بازداشت در زندانها و بازداشتگاهای جمهوری اسلامی در اوین، کرماشان، سنه و رجایی شهر بارها مورد شکنجه قرار گرفت. وبعد از ۱۸ ماه سپری شدن از بازداشت در جلسه ی دادرسی هفت دقیقه ای در شعبه ۳۰ دادگاه انقلاب در تاریخ (۱۰/۱۱/۱۳۸۶) به اتهام عضویت در حزب کارگران کوردستان به اعدام محکوم شد.
علی حیدریان فعال سیاسی کورد همراه چهار زندانی سیاسی دیگر در سحرگاه ۱۹ اردیبهشت سال ۱۳۸۹ در محوطه زندان اوین اعدام شد.
پس از اعدام، اجساد اعدامشدگان به خانوادههای آنها تحویل داده نشد و مسوولان امنیتی و قضایی، تضمین آرامش کوردستان را شرط تحویل پیکرهای اعدامشدگان اعلام کردند. با گذشت چهار روز از زمان اعدام، همچنان اجساد به خانوادهها تحویل داده نشد، برخی از اعضای خانواده اعدام شدگان بازداشت شدند و مقامهای امنیتی اعلام کردند چون اعدامشدگان محارب هستند، در جایی دور از گورستان مسلمانان دفن خواهند شد.
روز ۱۲ خرداد ۱۳۸۹ مادر فرزاد کمانگر به همراه نزدیکان فرهاد وکیلی و علی حیدریان با استاندار سنه برای تحویل پیکر اجساد اعدامشدگان ملاقات کردند که به آنها گفتهشد: «اعدام شدگان در محلی که هم اکنون به دلیل شرایط امنیتی قادر به افشای آن نیستیم دفن شدهاند و پس از گذشت زمان و مساعد بودن اوضاع، مسئولین، محل دفن ایشان را به شما خواهند گفت.»
بعد از هشت سال هنوز مکان دفن علی حیدریان ویارانش معلوم نشده و حکومت جمهوری اسلامی ایران از افشای مکان وتحویل اجساد این فعالین اعدام شده کورد هراس دارد.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
