(۲۲ تا ۳۰ تیر ۱۴۰۴)
تهیهشده توسط جمعیت حقوق بشر کوردستان (KMMK)
زنکشی:
زنکشی در ایران،قتل ساختاریست که در بستر قانون، سنت و فرهنگ مردسالار نهادینه شده است. خانه کوچکترین رکن یک جامعه است که بابد پناهگاه نخست هر انسانی باشد. اما در ایران سلاخ خانه ی زنان شده است. فقدان قوانین حمایتگر، موجب شده هر روز بر اوج زن کشی افزوده شود و جان قربانیان بیشتری را بگیرد. زنان جغرافیای ایران در آستانه ی مرگ قرار دارند و قوانین علیه آنان است.
قربانیان زنکشی این هفته:
• چنور عباسی – دهگلان
• فرزانه صادقی – خرمآباد
• الهام سالاری – خرمآباد
قتلهای خیابانی:
از انواع قتل ها در ایران،می توان به خشونت های خانگی،زنکشی،نزاع خیابانی،درگیری های مسلحانه،قتل بر اثر فقر و…..اشاره کرد که ظلم سیستماتیک رژیم بر شانه های ملت است و این امر باعث شده جامعه رو به خشونتی فراگیر برود. خشم فروخورده در نبود نهادهای حمایتگر، به قتلهایی در برابر چشم همگان تبدیل میشود.
قربانیان قتلهای خیابانی و خانوادگی:
• پیام سرمستی – دهگلان
• مهدی قنبرپور – میاندوآب
• داوود رضایی – کرندغرب
• امیرعباس بسطامی – خرمآباد
• امیرمهدی بسطامی – خرمآباد
• سهند شهریاری – پیرانشهر
• علی گاوشانی – کرمانشاه
خودکشی:
خودکشی در ایران، اغلب پایان دردناکی برای زندگیهاییست که زیر بار سرکوب، فقر، تبعیض و بیافقی خرد شدهاند. این مرگها انتخاب نیستند، بلکه نتیجهی اجبار اجتماعیاند؛ نتیجهی سیستماتیکی که توان زندگی کردن را از مردم میگیرد. در فقدان حمایت روانی، اقتصادی و اجتماعی، این مرگها نه خودخواسته بلکه (قتلهای سیستماتیک با تأخیر) هستند.
قربانیان خودکشی این هفته:
• جاسم آبساران – درهشهر
• مهتاب فتاحی – هرسین
• آیدین پورسفند – الشتر
• سعید پژوتن – کرمانشاه
• کیومرث پروهده – گیلانغرب
• سوما برادوستی – ارومیه
• اوین عبدالعزیزی – سقز
• نیما میرزاده – ارومیه
• سمیرا معینفر – مهاباد
• پیشوا صالحی – بانه
• عرفان غیاثی – توابع ارومیه
سکوت در برابر این مرگها، همدستی با عاملان خشونت است.
این گزارش، تنها بر اساس دادههای محلی و منابع مردمی تهیه شده؛ در شرایطی که سانسور و فشارهای امنیتی رژیم باعث شده به آمار حقیقی جنایات دسترسی نداشته باشیم و تنها گوشه ای از عمق فاجعه را بیان کنیم.
ث-م
