تهیهشده توسط: جمعیت حقوق بشر کوردستان
(KMMK)
بازه زمانی: ۲۳ آذر تا ۸ دی ۱۴۰۴
دو هفتهی اخیر نیز با تداوم مرگهای ناشی از فشارهای ساختاری، فقر مزمن و سرکوب سیستماتیک سپری شد؛
مرگهایی که نه تصادفیاند و نه قابل تقلیل به «مسائل فردی».
خودکشیها
در بازهی ۲۳ آذر تا ۸ دی، دستکم هشت مورد خودکشی در شهرهای مختلف کوردستان و غرب ایران ثبت شده است:
• هستی منهویی – اسلامآباد غرب
• فردین فتاحی – سقز
• شهرام فاطمی – بانه
• زهرا میرزایی – هرسین
• مسعود نادری – روانسر
• مهستی عشایری – بوکان
• محمد کیانی – کرمانشاه
• آمنه عظیمی – جوانرود
افزایش شدید قیمت ارز و طلا در ایران، همزمان با سقوط قدرت خرید و نابودی امنیت شغلی، چشمانداز زندگی را برای بخش بزرگی از جوانان عملاً مسدود کرده است.
بیمسئولیتی ساختاری حاکمیت، امید را به کالایی کمیاب تبدیل کرده و هزینهی این وضعیت مستقیماً با جان انسانها پرداخت میشود.
زنکشی
در همین بازهی زمانی، دو مورد زنکشی گزارش شده است:
• فاطمه بازوند – لرستان
• نیکو نظری – کوهدشت
هر دو قربانی کودکهمسری و ساختار مردسالارانهای بودند که نهتنها از زنان حمایت نمیکند، بلکه زمینهی تداوم خشونت علیه آنان را فراهم میسازد.
زنکشی در ایران، نتیجهی مستقیم خلأ قانونی، مصونیت قاتلان و نابرابری حقوقی است.
قتلها و خشونتهای خیابانی
در ادامهی ناامنی اجتماعی و تشدید خشونت، دستکم پنج مورد قتل در درگیریهای خیابانی و اجتماعی ثبت شده است:
• شهرام حیدری – سقز
• اردشیر عثماننژاد – ارومیه
• پناهی عثماننژاد – ارومیه
• لهراسب باطولی – لرستان
• فاروق شاهمحمدی – مهاباد
افزایش این نوع خشونتها، نتیجهی مستقیم فشارهای معیشتی، فروپاشی نظم اجتماعی و نبود سازوکارهای مؤثر برای حل اختلافات است.
کوردستان؛ فشار چندلایه
در کوردستان، این بحرانها با شدت بیشتری بروز پیدا میکنند.
کولبرکشی، فقر ساختاری، نبود امکانات اولیه و نگاه امنیتی حاکمیت به جامعهی کورد، شرایطی ایجاد کرده که در آن مرگ نه استثنا، بلکه پیامد محتمل زیستن است.
خودکشی، زنکشی و قتلهای اجتماعی در این منطقه، حلقههای یک زنجیر واحدند؛
زنجیری که از تبعیض، سرکوب و بیعدالتی ساخته شده است.
(این گزارش بر اساس اطلاعات منابع محلی گردآوری شده و بهدلیل سانسور و نبود شفافیت رسمی، احتمال نقص یا کمبرآوردی آمار وجود دارد.)
ث.م
