ک.م.م.ک:
بر اساس گزارشها، #ادریس_فقهی، جوان کورد اهل سنه(سنندج)، بیش از سه سال است که در وضعیت «ناپدیدشدگی اجباری» بهسر میبرد؛ وضعیتی که مصداق آشکار نقض شدید حقوق بشر است. از زمان بازداشت او در مرداد ۱۴۰۰، نه خانوادهاش اطلاعی از محل نگهداری او دارند، نه نهادی مسئولیت وضعیت او را پذیرفته است، و نه حتی مشخص است که او زنده است یا نه.
ادریس روز ۵ مرداد ۱۴۰۰، در جریان یک درگیری مسلحانه میان نیروهای سپاه پاسداران و افراد مسلح ناشناس در روستای «علمآباد» از توابع شهرستان بوکان زخمی و توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. از آن روز تاکنون، هیچ تماس، ملاقات یا اطلاعی از سوی نهادهای مسئول با خانوادهی او برقرار نشده است.
خانوادهی فقهی در این مدت بارها برای کسب اطلاع از سرنوشت فرزندشان به نهادهای مختلف امنیتی، قضایی و انتظامی مراجعه کردهاند، اما همواره با بیپاسخماندن یا انکار مواجه شدهاند.
بهرغم گذشت بیش از سه سال، هیچ پرونده قضایی، هیچ حکم رسمی، و حتی هیچ اعلام نظری در خصوص وضعیت، اتهام یا محل نگهداری ادریس فقهی منتشر نشده است. این سکوت مطلق، مصداق روشن #ناپدیدسازی_قهری است؛ روشی سیستماتیک برای حذف فیزیکی یا روانی افراد، که پیامدهای ویرانگری برای خانواده و نزدیکان آنان دارد.
بر اساس تعاریف بینالمللی، ناپدیدسازی اجباری هنگامی رخ میدهد که فردی به دست مأموران دولتی یا با حمایت آنها بازداشت، ربوده یا زندانی شود و پس از آن، سرنوشت یا محل نگهداری او پنهان نگه داشته شود. جمهوری اسلامی ایران از جمله کشورهایی است که بارها به دلیل استفاده از این شیوه با انتقاد شدید نهادهای حقوق بشری بینالمللی مواجه شده است.
خ.ع
