معضل اجتماعى قاچاق و تجارت زنان در كشور ايران

بر اساس گزارش جمعیت حقوق بشر کوردستان،در گزارش سالانه “UNODC” اعلام شد، سوءاستفاده جنسى و كار اجبارى، معمول ترين اهـداف قاچاق انسان هـستند كه قربانيان ان وادار به گدايى، ازدواج اجبارى و تن فروشى مى گردند. مجمع سازمان ملل متحد قاچاق زنان را، در انتقال و مخفيانه اشخاص در عرض مرزهـاى ملى و عمدتأ از سوى كشورهـاى داراى بحران اقتصادى، با هـدف نهـايى وا داشتن زنان و دختران به وضعيتهـاى بهـره كشانه و ستمگرانه از لحاظ جنسى و اقتصادى به منظور سود و به كار گيرندگان ( قاچاقچيان) مورد بررسى قرار مى دهـد.

پديده وحشتناك قاچاق زنان در ايران، واقعيتى پنهـان و معضلى كه به خاطر تابو بودن مباحث جنسى در ايران، به شكل جدى مورد واكاوى و بررسى قرار نگرفته و در مورد ان اطلاع رسانى نمى شود.

در سالهـاى اخير، اتفاقات ناگوارى در ارتباط با قاچاق دختران ايرانى به كشورهـاى حاشيه خليج عربى و اقليم كوردستان گزارش مى شود. در قاچاق اين دختران ، گروه بزرگى از مافياى قاچاق كه منشاء ان به هـيئت حاكمه ايران برمى گردد، پس از اغفال دختران، انهـا را به فروش مى رسانند. اين پديده موج روزافزونى در ايران به خود ديده كه علت هـاى بروز چنين رويكردى به اين گونه بشمار مى ايند:
١- مشكلات و بحران اقتصادى ( فقر و بيكارى)
٢- مسائل اجتماعى، در اكثر موارد مشكلات درون خانواده، از قبيل اعتياد والدين، طلاق، تحصيلات و فرهـنگ مرد سالارى و ازدواج اجبارى دختران كم سن ( كودكان)
در ادامه گزارش قيد شده كه در كشور ايران در مورد معضل قاچاق زنان، قانونى به طور مستقل در اين خصوص وضع نشده است و درست به دليل فقدان قانون مدون، اين پديده به شكل معلق مانده است.
پيامدهـاى قاچاق زنان، تبعات منفى و ناگوارى در پى دارد كه در سطح فردى و اجتماعى بررسى مى شود. مخدوش شدن كرامت انسانى، تنزل منزلت و شخصيت زن، بهـره كشى مختلف جسمى و جنسى، سر در گمى و فلاكت در كشور ديگر و اينده مبهـم
ابتلا به بيماريهـاى جنسى، زنانى كه از طريق قاچاق، وارد روسپيگرى مى شوند، تأثير بسيارى به انتقال ويروس H.I.V ( ايدز) دارند. زنان قربانى قاچاق كه به اجباربه تن فروشى كشيده مى شوند، بنابراين احتمال الوده شدن انان به ويروس ايدز به مراتب بيشتر از هـر قشر ديگر جامعه مى باشد.
از انجا كه كشور ايران جزء كشورهـاى فقير و دچار ركورد اقتصادى مى باشد، بنابراين در برگيرنده انواع نابسامانيهـاى اجتماعى مى باشند كه از شدت فقر، زنان حاضر به انجام هـر كارى ولو خود فروشى هـستند.

بر اساس تحليل گزارش، مافياى قاچاق زنان در ايران، زنان و دختران فرارى از خانواده كه معمولًا از بقيه اسيب پذيرترند كه در نوبه خود معلول علتهـاي هـمچون فقر اقتصادى خانواده مى باشند كه گاهـى هـم به شهـود رسيده كه پدر خانواده مجبور به فروش دختران خود مى شود.
قاچاقيان، اين زنان و دختران جوان را بيشتر به كشورهـاى عربى از جمله دبى، کشورهایی نظیر ترکیە، ارمنستان و اقليم كوردستان مى برند .

جمعيت حقوق بشر كوردستان