KMMK:
حکومت جمهوری اسلامی ایران ضمن عمل نکردن به تعهدات بینالمللی خود در قبال سلامت مردم، جان میلیونها انسان را به خطر انداخته و در ارتباط با پیشگیری از شیوع ویروس کرونا کارنامهای ویرانگر و ورشکسته از خود نمایش داده است.
جمهوری اسلامی ایران در ابتدای شناسایی برخی افراد مبتلا به ویروس کرونا، وجود و شیوع این ویروس را انکار و باعث گسترش و شیوع بیشتر این ویروس مرگبار شد.
برگزاری مراسمات و تجمعهای گسترده توسط این حکومت همزمان با ثبت موارد مبتلا به این ویروس باعث شیوع بیشتر این ویروس در برخی شهرها مانند قم، تهران و شهرهای شمال ایران شد.
بعد از فوت تعداد بیشماری از مبتلایان در شهر قم، مردم، نهادهای مدنی و بسیاری از پزشکان خواستار قرنطینه این شهر شدند، حکومت ایران جدایی از عدم قرنطینه این شهر، بسیاری از ملاها و طلاب را به شهرهای دیگر روانه کرد و عملا باعث شیوع این ویروس در مناطق دیگر بخصوص شرق کوردستان شد.
این در حالی است که بهداشت جهانی به صراحت وظایف دولتها در قبال سلام مردم را وظیفه اصلی و حتمی دولتها اعلام کرده است. مقررات بهداشتی بین المللی مصوبه ۱۹۶۹ در اجلاس مجمع عمومی سازمان جهانی بهداشـت، جلـوگیری از انتـشار بیماریهای واگیر را وظیفه دولتها میداند.
قابل ذکر است که مقررات بهداشتی با توجه به گسترش بیماریهای واگیر در می ۲۰۰۵ بازنگری و در پنجاه و هشتمین اجلاس مجمع بهداشت جهانی به تـصویب رسـید. یکی از اصول مورد تایید این مقررات اعمال قرنطینه و وظایف دولت در قبال تامین رفاه مردم در دوره قرنطینه میباشد. جمهوری اسلامی ایران نیز این مقررات بهداشتی جهانی را مورد پذیرش قرار داده و در قانون اساسی خود بندهایی را به این امر مهم اختصاص داده است.
طبق مقررات بین المللی دولت موظف است: در صورت بروز شرایط بحرانی در زمینه بهداشتی و درمانی تکالیف را انجام و توصیههای را ارائه نمایند، که اعم انها عبارتند از:- بررسی منطقه آلوده؛ بررسی مستندات معاینه پزشکی و آزمایش های انجام شده؛ انجام معاینات پزشکی؛ تحت نظر قرار دادن اشخاص مظنون از لحاظ بهداشت عمومی؛ اجرای قرنطینه یا سایر موازین بهداشتی برای افراد مظنون؛ ردیابی تماس یافتگان با فرد آلوده یا مظنون؛ ممانعت از ورود افراد مظنون یا آلوده؛ ممانعت از ورود افراد غیر آلوده به مناطق آلوده؛ انجام اقدامات بهداشتی جهت حذف عفونت یا آلـودگی؛ انجام جداسازی و قرنطینه و نتیجه اینکه براساس قوانین و مصوبات سازمان بهداشت جهانی که رعایت آن برای کلیه دولتهای عضو لازم است. چنانچه دولتها درشهر یا منطقهای در کشور خود و دراثر همه گیری بیماری و برای مبارزه با آن مجبور به اعمال قرنطینه شوند آن دولتها موظف هستند که مایحتاج عمومی از قبیل: نان و غذا را به صورت رایگان به مردم تحت قرنطینه ارائه نموده و برای کمک به آنها روزانه مبالغی به حساب خانوارها واریز کنند.
جدایی از اینکه حکومت ایران به هیچ کدام از موارد ذکر شده عمل نکرده است، خود این حکومت در گسترش و همهگیر شدن این ویروس نقش فاحشی داشته است. تنها یک مورد از آن ادامه رفت و آمد و پرواز به کشور چین که محل ظهور این بیماری بوده است میباشد. یک مورد دیگر مخفی نگه داشتن این ویروس و بیماری به مدت دو ماه از مردم و انکار آن بود، هدف از مخفی نگه داشتن آن، انجام انتخابات مجلس شورای اسلامی بود که با تحریم فراگیر مردمی نیز روبرو شد و کمتر از بیست درصد مردم در آن شرکت کردند.
در صورتی که کارنامه حکومت جمهوری اسلامی ایران فقط با توجه به مدیریت این حکومت در قبال ویروس کرونا مد نظر قرار داده شود، به وضوح میتوان نشان دادن که این حکومت کاملا ورشکسته بوده و در شرایط بحرانی به هیچ وجه نمیتواند از جان و سلامتی مردم محافظت نماید.
این حکومت تنها برای تداوم عملیاتهای تروریستی خود در سوریه میلیاردها دلار هزینه کرده و بودجه های نجومی تخصیص میدهد ولی در این بحران که جان و سلامت خود مردم ایران و شرق کوردستان در خطر جدی قرار گرفته است، حاضر نشده است که بودجه ای را تخصیص دهد.
قابل ذکر است که این حکومت حتی از اعلام ارقام واقعی جانباختگان و مبتلایان به این بیماری سرباز زده و حاضر نیست آن را اعلام عمومی کند. بر اساس آمار غیررسمی حداقل مابین ۲۰ تا ۳۰ هزار نفر تاکنون جان باخته اند.
جمعیت حقوق بشر کوردستان
next post